Geschiedenis

Na het einde van de tweede wereldoorlog met name in de vijftiger jaren, kon men met een variant op een bekend oud boek van de Kreekse haven zeggen : "Zij was woest en ledig". Woest, voor wat betreft de inrichting, de omgeving en een deel van de gebruikers en ledig voor wat betreft het water.
De Kreekse haven, ooit een uitwateringskanaal van het polderbemalingsysteem op het eiland IJsselmonde, was door de aanleg van de rijksweg naar Dordrecht een nutteloze inham van het Zuiddiepje geworden en van lieverlee voor een groot deel dichtgeslibd.
 
De gemeente Rotterdam, druk bezig met het herstel van de verwoestingen in de stad en de haven ten gevolge van de oorlog, koesterde wel vage plannen om deze inham volledig te dempen, teneinde daar op langere termijn industrie te realiseren. Achteraf bezien gelukkig, lagen de prioriteiten toen echter anders.
 
Geschiedenis
 
Na een gesprek met de havendienst, op 4 mei 1961, was het noodzakelijk geworden om met enkele mensen, die met hun boot in de Kreekse haven lagen, te gaan praten.
 
De klachten die bij de havendienst en de politie binnen kwamen waren van die aard, dat deze diensten de gemeente wilden adviseren de haven te laten dempen om zodoende aan alle klachten een definitief einde te maken.
 
Door de gebruikers werd al gauw de conclusie getrokken dat, als men deze demping wilde voorkomen, de enige mogelijkheid die er nog was, het vormen van een vereniging bleek te zijn.
Zij kwamen dan ook tot het besluit dat er een vereniging moest komen. Zodoende werd er een voorlopig bestuur ingesteld.
Op 8 juli werd er een vergadering belegd met alle mensen die een boot in de Kreekhaven hadden liggen.
Men hoopte door het oprichten van een vereniging gezamenlijk het dreigende onheil te kunnen keren.
Zodoende werd in 1961 de w.s.v. de Kreek opgericht en door de inzet van de leden omgetoverd in een haven waarin wij de watersport kunnen beoefenen.